سه آسیب دیدگی شایع شانه در ورزش

سه آسیب شایع شانه در ورزش

سه آسیب دیدگی شایع شانه در ورزش

 

اگر بگوییم که شانه پر کار ترین مفصل در تمام بدن است، اغراق نکرده ایم. شاید تا به حال به این مسئله توجه نکرده باشید ولی مفصل شانه از هر بخش دیگری از بدن بیشتر حرکت دارد و همین مسئله باعث می شود که احتمال آسیب دیدگی آن بیشتر از مفاصل دیگر باشد. اگر ورزشکار باشید حتماً این مسئله را به خوبی درک می کنید. ورزشکاران اغلب حرکات تکرار شونده زیادی را به مفصل شانه تحمیل می کنند و حرکاتی که لازم به بالا بردن دست بالای سر است زیاد انجام می دهند، و هر دو این نوع حرکات برای شانه بسیار آسیب زاست. برخی از ورزش ها هم هستند که در آن ها برخورد و ضربه وارد شدن به شانه بسیار محتمل است یا دائماً در حین آن اتفاق می افتد که این خود یک عامل قوی افزایش احتمال آسیب دیدگی است.

ولی در میان آسیب دیدگی های مختلف، سه مورد آسیب دیدگی در میان ورزشکاران بسیار شایع است. آسیب دیدگی هایی که در بسیاری از مواقع ورزشکاران را مدت ها دور از میادین نگه می دارد. در ادامه به بررسی این سه نوع آسیب دیدگی، روش های جلوگیری و علت وقوع آن را بررسی می کنیم

 

پارگی لابروم بالایی مفصل شانه

پارگی لابروم بالایی مفصل شانه

در مفصل شانه حفره ای به نام حفره گلنوئید وجود دارد. سر استخوان شانه در این حفره قرار گرفته است. دور این حفره بافتی غضروفی و رباطی وجود دارد که کار آن افزایش پایداری و ثبات استخوان و نگه داشتن سر استخوان در جای خود (یعنی در حفره گلنوئید) است. بافتی که دور حفره قرار گرفته است شکلی حلقه مانند دارد که به آن لابروم گفته می شود. منظور از پارگی لابروم (slap tear) هم آسیب دیدگی و پارگی همین بافت حلقوی شکل است.

حالا راحت تر می توانید بفهمید که پارگی حلقه لابروم که کارش نگه داشتن و حمایت کردن از استخوان و پایداری دادن به مفصل است، چه عواقب احتمالی دارد. پارگی حلقه لابروم معمولاً به مرور اتفاق می افتد. علت آن هم انجام مکرر و بیش از حد حرکات شانه، به خصوص حرکات بالای سر (دست بالای سر برود) یا حرکاتی که فشار و تنش زیاد به مفصل وارد می کنند، است. مثلاً پرتاب کردن توپ در بیس بال، ضربات راکت به توپ در تنیس، ضربه زدن به توپ در والیبال و … از جمله حرکات ورزشی هستند که به شانه فشار زیادی وارد می کنند و در دراز مدت می توانند باعث پارگی حلقه لابروم شوند.

پارگی حلقه لابروم  شانه نشانه هایی دارد که می توانید با توجه به آن ها، این نوع درد را از انواع دردهای احتمالی دیگر مربوط به شانه، تمایز دهید.

 

• اول از همه اینکه احساس می کنید دست و به خصوص شانه تان دیگر قدرت و عملکرد سابق را ندارد. احتمالاً در مفصل شانه احساس ضعف می کنید یا گاهی احساس می کنید که انگار استخوان شانه می خواهد از جایش بیرون بزند!
• دوم اینکه انجام برخی از حرکات باعث دردتان می شود. مثلاً پرتاب کردن توپ، بالا بردن دست بالای سر و … احتمالاً باعث می شود در قسمت مفصل شانه احساس درد داشته باشید و این نوع درد قطعاً چیزی نیست که طبیعی محسوب شود!
• سوم اینکه اگر دقت کنید متوجه می شوید که دامنه حرکتی دست تان کاهش پیدا کرده است. اگر آسیب دیدگی شدید تر باشد، دامنه حرکتی دست به مقدار قابل توجهی کاهش پیدا می کند. مثلاً ممکن است دیگر نتوانید حتی شیئی را پرتاب کنید یا بالای سر ببرید. یا مثلاً دراز کردن دست و رسیدن به چیزی برایتان سخت باشد
• چهارم اینکه دردی عمیق ولی با مکان مبهم احساس می کنید. وقتی حلقه لابروم شانه پاره می شود، در شانه احساس درد می کنید. دردی که نه در سطح، که در عمق احساس می شود. ولی این درد طوری نیست که دقیقاً بتوانید محل آن را مشخص کنید. به علاوه ممکن است علائم دیگر مثل سر و صدا، ساییدگی یا حتی قفل شدگی مفصل را هم احساس کنید.

 

این موارد همگی از نشانه های پارگی حلقه لابروم شانه هستند و اگر تجربه این موارد را دارید، به احتمال زیاد، منبع درد مفصل شانه تان را پیدا کرده اید.

 

در رفتگی شانه

عدم ثبات شانه و مفصل

اگر ورزش را به صورت حرفه ای و همیشگی دنبال می کنید، زیاد عجیب نیست با این مشکل رو به رو شده باشید. احساس عدم ثبات و استحکام در مفصل شانه معمولاً از انجام ورزش هایی که در آن برخورد زیاد است، مثل فوتبال یا هاکی یا ورزش هایی که در آن حرکات تکراری زیادی انجام می شود (مثل بسکتبال که از حرکت مفصل شانه خیلی استفاده می شود)، حاصل می شود

عدم ثبات شانه به این معنی است که رباط ها، عضلات و تاندون هایی که وظیفه شان نگه داشتن شانه و استحکام بخشیدن به مفصل است، به دلایلی نمی توانند کار خود را خوب انجام دهند. نتیجه این خواهد بود که بخش بالایی استخوان دست (یعنی سر استخوان هومرال یا همان استخوان بازو) از جای خود خارج می شود. یعنی سر استخوان به طور کامل از حفره (کاسه مفصل) که در آن قرار گرفته است کاملاً بیرون می زند. گاهی هم ممکن است بیرون زدگی استخوان به صورت ناقص باشد که در این حالت سر استخوان به صورت نصفه و نیمه از کاسه بیرون می زند.

در رفتگی مفصل را بیشتر ما تجربه کرده ایم. در رفتگی همراه با درد شدید و ناگهانی است. در رفتگی ناقص البته ممکن است به صورت درد های کوتاه ولی شدید احساس شود.

علائم دیگر در رفتگی شامل احساس ضعف در دست ها یا عدم توانایی تکان دادن آن، تورم و کبودی دست و در موارد کمی شدید تر، حتی ظاهر بد شکل و بیرون زده استخوان در مفصل که از روی پوست هم قابل تشخیص است، می شود.

 

آسیب دیدگی روتاتور کاف

آسیب دیدگی روتاتور کاف

یکی از آسیب دیدگی های رایج دیگر در بین ورزش کاران، آسیب دیدگی روتاتور کاف است. این نوع آسیب دیدگی هم معمولاً به علت انجام حرکات مکرر و تکراری یا حرکات دست در بالای سر اتفاق می افتد. مثلاً ورزش هایی مثل شنا و تنیس این نوع آسیب دیدگی را تشدید می کنند.

روتاتور کاف شامل چهار عضله است که از یک طرف به استخوان بازو و از طرف دیگر به استخوان کتف متصل هستند و کارشان استحکام بخشیدن به شانه و حفظ ثبات مفصل است.

علائم کلی و رایج آسیب دیدگی روتاتور کاف ضعف در قسمت شانه، کاهش دامنه حرکتی شانه و احساس سفت شدن و خشکی مفصل شانه است. به علاوه دردی که در آسیب دیدگی روتاتور کاف احساس می کنید معمولاً به این صورت است:

 

• در خواب شبانه معمولاً در قسمت شانه احساس در می کنید. ممکن است درد تا حدی زیاد باشد که نتوانید به راحتی به پهلوی سمتی که شانه اش آسیب دیده است، بخوابید.
• هنگام انجام برخی حرکات مثل حرکاتی که در آن ها دست بالای سر می رود یا برخی حرکات دیگر، احساس درد می کنید.
• دردی که احساس می کنید ممکن است محدود به مفصل نشود و در قسمت شانه یا دست هم احساس درد کنید.
• کسانی که به آسیب دیدگی روتاتور کاف دچار می شوند تا حدی علائمی شبیه به کسانی که دچار پارگی لابروم شانه شده اند، را تجربه می کنند. معمولاً آسیب دیدگی روتاتور کاف باعث می شود به طور کلی شانه و مفصل دردناک و حساس شود.

 

آشنایی با این آسیب دیدگی های رایج در ورزش و شناختن علائم آن ها قطعاً به شما کمک می کند که هر چه زودتر آسیب دیدگی که در حال وقوع است را تشخیص دهید یا آسیبی که به شانه وارد شده است را سریع تر تشخیص دهید و در نتیجه اقدام به درمان آن کنید. به یاد داشته باشید هر چقدر زودتر بتوانید مشکل از تشخیص دهید به نفعتان خواهد بود. اگر بتوانید درمان را قبل از وقوع آسیب دیدگی پیگیری کنید مطمئناً دردسر کمتری خواهید داشت و نتیجه پیگیری هایتان هم چشم گیر تر و در زمان کوتاه تر مشاهده می کنید و این یعنی به حداقل رساندن دوره های آسیب دیدگی و بازگشت هر چه سریع تر به آمادگی کامل.

 

 

اشتراک گذاری پست